dag 15, Apo Eiland

Dag 15, Apo Island

Susanne baalde vanmorgen een beetje, na een nacht waarin we wakker werden van de keiharde regenbuien, bleek vanmorgen de lucht nog steeds bewolkt te zijn. Het regenseizoen hier heeft haar naam niet voor niks gekregen...

Omdat we van gisteren nog weten dat regen en snorkelen een prima combi zijn, zitten we niet lang bij de pakken neer. Na het ontbijt pakken we de de flippers, bril en luchtpijpje en wandelen naar het strand. Het was de bedoeling om een ander rif te gaan verkennen, ten noorden van het strand en dat lukt aardig. Daarbij komt dat de zon toch wat flauw is gaan schijnen, wat het uitzicht direct een stuk mooier maakt. Ondanks dat het duiken gisteren ons heel veel van het onderwaterleven heeft laten zien, blijft het snorkelen in zo’n gigantisch openlucht aquarium echt fantastisch!! Prachtige vissen en koraal.

Nadat we terugkeren is de wind aangetrokken, wat het qua buitenzitten aangenaam maakt, maar wat de golven ook flink laat groeien. Als daarnaast het water ook nog eens opkomt vanwege vloed zoeken wij hogere gronden op. De zon schijnt nog steeds wat flauwtjes door de wolken, maar het is toch lekker.

Als lunch kopen we in een van de winkeltjes wat koekjes en chips. Om nu 2x per dag warm te eten, zoals hier gebruikelijk voelt ook te veel van het goed; chips lijkt ons een beter plan. Wanneer we ‘s middags weer het water in gaan blijkt dat de golven de hele kuststrook vertroebelt hebben. Daarbij komt dat de golven het ook aanzienlijk moeilijker maken om het water überhaupt in te komen. Dat was al niet eenvoudig, we hebben allebei wondjes aan handen, voeten en ik zelfs aan mijn buik doordat de golven ons eroverheen smijten. Het zicht is hooguit 2 meter, maar gelukkig treffen we redelijk snel een grote schildpad! De duik is succesvol!

Bij terugkomst zoeken we het matige zonnetje weer op. Na een uur beginnen we allebei het gevoel te krijgen te verbranden, maar dat lijkt ons sterk gezien de afwezigheid van de zon. Het blijkt toch echt het geval: we zijn allebei van top tot teen verbrand en de pijn op sommige plekken is niet te harden. Om een idee te geven: ik lig nu op bed met een natte handdoek op mijn rug, terwijl Susanne weggooiwashandjes heeft opengescheurd en nat gemaakt om haar scheenbenen te koelen... Tropisch zonnetje..! Hopelijk trekt de kleur nog wat bij, blijft de huidkanker achterwegen en zitten we niet over twee dagen de vellen van onze rug en scheenbenen af te trekken.

Morgenochtend vertrekken we van Apo Island en gaan we door naar Dumaguete, op Negros-eiland, hier zo’n 7 km varen vandaan.